Η εντερίτιδα από parvoιό (τύφος του σκύλου) θεωρείται η πλέον σοβαρή και θανατηφόρα ιογενής εντερίτιδα στο σκύλο.Προσβάλει ζώα κάθε ηλικίας,κυρίως όμως όσα είναι ανεμβολίαστα και μικρότερα του έτους.Κάποιες φυλές όπως ροντβάιλερ και ντόπερμαν εμφανίζουν προδιάθεση στη νόσο.Ο ιός,ο οποίος παρουσιάζει υψηλό ποσοστό νοσηρότητας και θνησιμότητας,μετά την είσοδό του από το στόμα,εισέρχεται μέσω των αμυγδαλών,πολλαπλασιάζεται και διασπείρεται στην κυκλοφορία του αίματος.Κύρια όργανα προσβολής αποτελούν το μυοκάρδιο,το εντερικό επιθήλιο,ο λεμφοειδής ιστός.

Τα κυριότερα συμπτώματα της νόσου είναι η ανορεξία,ο πυρετός,ο έμετος και η διάρροια που την δεύτερη ή την τρίτη μέρα γίνεται αιμορραγική και πολύ δύσοσμη.Όταν το άρρωστο ζώο προσκομίζεται στον κτηνίατρο εμφανίζει σοβαρού βαθμού αφυδάτωση και κατά την ψηλάφηση της κοιλίας αποκαλύπτεται ευαισθησία και πόνος στο λεπτό έντερο.

Η parvoεντερίτιδα πρέπει να διαφοροποιείται από άλλες ασθένειες όπως οξεία γαστρεντερίτιδα,οξεία αιμορραγική εντερίτιδα βακτηριδιακής αιτιολογίας και από την πεπτική μορφή της λοιμώδους ηπατίτιδας.

Σημείο κλειδί για την αντιμετώπιση της νόσου αποτελεί η χορήγηση ενδοφλεβίως υγρών για να αντιμετωπιστεί η προκαλούμενη αφυδάτωση.Συμπληρωματικά χορηγούνται συνδυασμοί αντιβιοτικών όπως αμπικιλλίνη,κεφαλοσπορίνη,τριμεθοπρίμη-σουλφοναμίδη.Απαραίτητη κρίνεται επίσης, η χορήγηση αντιεμετικού και προστατευτικού του γαστρικού βλεννογόνου φαρμάκου.Η πρόληψη της parvoεντερίτιδας γίνεται με την χορήγηση των κατάλληλων εμβολίων,σύμφωνα με τα ισχύοντα σήμερα εμβολιακά προγράμματα (τρεις εμβολιασμοί κάθε 4 εβδομάδες σε ζώα ηλικίας άνω των 45 ημερών και στην συνέχεια ετήσια αναμνηστική) καθώς και με την τήρηση των κανόνων υγιεινής (απομόνωση των άρρωστων ζώων,χρησιμοποίηση διάφορων απολυμαντικών).